Η Κίρκη σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο

Του Οδυσσέα τους σύντροφους με μαγικό βοτάνι

- που έριξα στο φαγητό - γουρούνια έχω κάνει.

Μονάχα ο Ευρύλοχος δεν κάθισε να φάει.

Μου ξέφυγε και έτρεξε την είδηση να πάει.

Σαν το 'μαθε ο αρχηγός, τρέχει για να τους σώσει.

Προς το παλάτι έρχεται βοήθεια να τους δώσει.

Στον δρόμο βρίσκει τον Ερμή κι ορμήνια του προσφέρει:

βοτάνι να προμηθευτεί, μαζί του να το φέρει.

Κι εκείνος τον υπάκουσε. Το σχέδιό μου πάει!

Μα την καρδιά μου έκανε μυστήρια να χτυπάει...

Με μάγεψε η πονηριά του όμορφου Οδυσσέα

και στο νησί τον κράτησα να κάνουμε παρέα.

Όμως, θαρρώ, επιλογή πως ήταν και δική του

κι ας έλεγε πως έμεινε "παρά τη θέλησή του"...

Στην Πηνελόπη επέλεξε μια μέρα να γυρίσει

και τους μνηστήρες θέλησε ευθύς να πολεμήσει.

Λυπήθηκα, πικράθηκα, μα δε μ' αρέσει η βία.

Ενάντια να πήγαινα στη βούληση του Δία;

Τον άφησα ελεύθερο τη μοίρα του να ορίσει

και συμβουλές του έδωσα πώς πίσω να γυρίσει.

Το όνομα μου ξακουστό σε όλη την Αιαία!

Θα ξέρετε κι εσείς θαρρώ την Κίρκη την ωραία!

Κι αν στο νησί μου κάποτε η θάλασσα σας βγάλει,

μη φοβηθείτε να 'ρθετε! Παρέα θέλω πάλι...

Και μια πιο λαϊκή εκδοχή της ιστορίας της Κίρκης...